Szczepionka przeciwko groźnej chorobie jest niezwykle ważna. Szczepionka stanowi bodziec dla układu immunologicznego organizmu. Uczula, bowiem organizm na wybrany rodzaj chorobotwórczej bakterii. Szczepionkę można podawać doustnie lub w postaci zastrzyków. Musimy korzystać z osiągnięć naukowych w nowoczesnej medycynie, aby mieć pewność, że groźne choroby, takie jak ospa, błonica, tężec nie będą naszym zmartwieniem. Wynalezienie szczepionki zawdzięczamy Edwardowi Jennerowi, angielskiemu lekarzowi, który żył w XVIII wieku. Czytając historię starożytnej Grecji trafił na interesujący opis pewnej epidemii w Atenach, podczas której wiele osób zachorowało w tym samym czasie. Jedynymi ludźmi, którzy mogli opiekować się chorymi, nie narażając przy tym własnego zdrowia, byli ci, którzy już chorowali na tę chorobę, ale z nieznanych przyczyn przeżyli. Nie musieli się martwić, że zarażą się ponownie, ponieważ byli już na nią odporni. Ich układ immunologiczny potrafił rozpoznać wirusa i unieszkodliwić go, zapobiegając ponownemu atakowi chorobotwórczego zarazka. Jenner zauważył, że każdy, kto przeżył ospę, stawał się odporny na ponowny atak. Wkrótce zajął się badaniem pewnej choroby, bardzo podobnej do ospy, która atakowała krowy, stąd jej nazwa — krowianka. Ludzie, którzy dotknęli krowy chorej na krowiankę, zarażali się nią, ale równocześnie stawali się odporni na ospę.